Genel
-

Solup tekrar yok olmayı beklerkenArtık çok geç ateşin başındaki şarkıları hatırlamak içinYaşamıyorsun artık vakit öldürüyorsunSonra bir an geliyor ve anlıyorsunKüllerini karıştırmanın bir faydası olmadığınıKabulleniyorsun artık ve hatta alışıyorsunNe pisliktir insan, evet her şeye alışırDahası dengeyi ararken kirlenirKirlenirken dengeyi yitirirTekrar ve tekrar Benliğin neyi arzuladığı hep bir muammaKendini yaratmak için cesaret mi arıyor?Yoksa onu yok edecek
-

Bilmek isterken unuttuğunÖzüydü varlığınınYokluğu kucakladığında yok olduAnlamı hayatının Aslında seni sen yapandı kaybettiğin inancınİnan bana suyunu verdiğin ağaç senin darağacın Yıldızların ötesinde yaşamak için hayaller kurarsınGöğü delip geçmenin tek yolunu bildiğini sanarsınÖnce garip gelebilir belki ama sonunda anlarsınAncak kendinden vazgeçtiğinde yörüngeyi aşarsın Tesadüf dediğinde ıskalarsın bazen gerçeğiTekrar yaşaman gerekir almadığında dersiniSanki bugün gibi yaşarsın sararmış
-

Yanılmış olabilirimGelen ışığı gördüğüme yemin edebilirimYanılmış olabilirimBir ateş böcegine dönüşebilirim Takip et beniO peşimizde uzun zamandan beriKalıncaya dek bir kemik bir deriKendine batırırsın hem cuvaldızı hem iğneyiSende görmüş olmalısınYanılmış olabileceğiniAma unut ne varsa gerideİnelim şelalenin sonuna kadar birlikteVe unutalım ne varsa geride Bu ormanın ağaçları kandırabilir seniTakılır ayaklarına eğri büğrü kökleriNeden diye sormaya vakit
-

Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Zaman hepimiz için adil olmaya çalışıyor, kısmen bunu başarıyor gibiydi. Her nasılsa uzun yürüyüşümüz sırasında zamanın nasıl geçtiğini unutmuş, bu saate kadar uyumamıştık. Koridorun sonuna doğru, diğerlerine göre daha yıpranmış bir kapıya doğru ilerliyorduk ve yanımdaki sürekli bulunduğumuz yer hakkında birşeyler anlatıyordu. Her ne kadar onu dinliyormuş gibi yapsam da,
